Hayat Dersi - Özdemir Asaf'tan
Yaş 5 : Anne ve babamın birbirlerine bağırmalarının beni ne kadar korkuttuğunu öğrendim,
Yaş 7 : Meşrubat içerken gülersem içtiğimin burnumdan geleceğini öğrendim,
Yaş 12 : Birşeyin değerini anlamanın en iyi yolunun, bir süre ondan yoksub kalmak olduğunu öğrendim,
Yaş 13 : Annemle babamın elele tutşmalarının ve öpüşmelerinin beni daima mutlu ettiğini öğrendim,
Yaş 15 : Bazen, hayvanların kalbimi insanlardan daha fazla işittiğini öğrendim,
Yaş 18 : İlk gençlik yıllarımın keder, şaşkınlık, ızdırap ve aşktan ibaret olduğunu öğrendim,
Yaş 24 : Aşkın, kalbimi kırabileceğini ama buna değer olduğunu öğrendim,
Yaş 33 : Bir arkadaşı kaybetmenin en kestirme yolunun ona ödünç para vermek olduğunu öğrendim,
Yaş 36 : Önemli olanın başkalarının benim için ne düşündükleri değil, benim kendi hakkımda ne düşündüğüm olduğunu öğrendim,
Yaş 38 : Eşimin beni hala sevdiğini, tabakta iki elma kaldığında küçüğünü almasından anlayabileceğimi öğrendim,
Yaş 41 : Bir insanın kendine olan güveninin, başarısını büyük oranda belirlediğini öğrendim,
Yaş 44 : Annemin, beni görmekten, her seferinde sonsuz mutluluk duyduğunu öğrendim,
Yaş 46 : Yalnızca minik bir kart göndererek bile birinin gönlünü aydınlatabileceğimi öğrendim,
Yaş 49 : Herhangi bir işi yaptığımdan daha iyi yapmaya çalıştığımda, o işin yaratıcılığa dönüştüğünü öğrendim,
Yaş 50 : Sevgi, evde üretilmemişse, başka yerde öğrenmenin çok güç olabileceğini öğrendim,
Yaş 53 : İnsanların bana, izin verdiğim biçimde davrandıklarını öğrendim,
Yaş 55 : Küçük kararları aklımla, büyük kararları ise kalbimle almam gerektiğini öğrendim,
Yaş 64 : Mutluluğun parfüm gibi olduğunu, kendime bulaştırmadan başkalarına veremeyeceğimi öğrendim,
Yaş 70 : İyi kalpli ve sevecen olmanın, mükemmel olmaktan daha iyi olduğunu öğrendim,
Yaş 82 : Sancılar içinde kıvransam bile başkalarına baş ağrısı olmamam gerektiğini öğrendim,
Yaş 90 : Kiminle evleneceğin kararının hayatta verilen en önemli karar olduğunu öğrendim,
Yaş 95 : Öğrenmem gereken daha pek çok şeyler olduğunu öğrendim,
Dün sabaha karşı kendimle konuştum. Ben hep kendime çıkan bir yokuştum. Yokuşun başında bir düşman vardı, onu vurmaya gittim, kendimle vuruştum..
Özdemir ASAF
|
